مرا که آکنده ام از تو        و  

                                       کنده ام از غیر تو 

کنده ی سوزان آتش مگردان و چرخ بادپای لحظه هایم را جز بر جاده ی << با تو بودن>>؛مگردان. 

در این شب یلدا ، ز پی‌ات پـویم          بـه خواب و بیداری ، سخنت گویم
                                ....................
مــه و ستـاره درد مـن می‌داننـد           

که همچـو من پـی تـو سرگردانند
شبـی کنــار چشمـه پیـدا شــو          

 میـان اشـک مـن چــو گـل وا شــو
                                               توای پــری کجایی؟ که رخ نمی‌نمایی
                                                      از آن بهشت پنهـان دری نمی‌گشایی 

.............. 

..................